چرا فراموش شدن اینقدر آزاردهنده است؟:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد که مغز انسان درد طرد شدن از جمع را مشابه درد فیزیکی پردازش میکند. فراموش شدن در حقیقت زنگ خطری تکاملی است که بقیه اجداد ما را تهدید میکرد، زیرا اخراج از قبیله به معنای مرگ حتمی بود. از این رو، حافظه جمعی دیگران برای ما نوعی امنیت وجودی به همراه دارد. آیا شبکههای اجتماعی این زخم کهن را تسکین دادهاند یا عمیقترش کردهاند؟
راهکار:
اما از منظری دیگر، فراموش شدن میتواند آزادیبخش باشد: وقتی کسی انتظار ما را نمیکشد، میتوانیم بیترس از قضاوت، خود واقعیمان باشیم. توی تاو، شاید گمنامی فرصتی برای شروع دوباره باشد.