تیکه سنگین: حتی سقوط من از ایستادن شما پابرجاتره:
در فیزیک، سقوط آزاد تنها حالتی است که یک جسم بدون هیچ تکیهگاهی، مسیر سهموی خود را با دقت ریاضی طی میکند؛ به عبارتی «سقوط» میتواند پایدارترین مسیر ممکن باشد، چون در هر لحظه دقیقاً همان کاری را انجام میدهد که قوانین طبیعت میگویند. ایستادن اما نیازمند تصحیح دائمی تعادل است و یک لحظه غفلت کافی است تا فرو بریزد.
راهکار:
این جمله را میتوان از دریچه روانشناسی وارونه خواند: کسی که سقوطش را با ایستادن دیگران مقایسه میکند، هنوز در زمین مقایسه بازی میکند. نسخه رادیکالترش این است که سقوطت را بدون ترازوی دیگران تعریف کنی؛ آنوقت دیگر حتی لازم نیست پابرجاتر باشی، چون اصلاً مسابقهای در کار نیست.