جمعه های انتظار فرج

دلتنگی و انتظار فرج؛ وقتی جوانی در انتظار می‌گذرد:

در علوم اعصاب، «انتظار» محرک شبکه پیش‌پیشانی و کاهش دوپامین است؛ دقیقاً همان سیستمی که باعث می‌شود ثانیه‌ها کش بیایند. اما پدیده‌ی «بازبینی خاطره» می‌گوید بعد از رسیدن، مغز دوره‌ی انتظار را کوتاه‌تر از واقعیت بازنویسی می‌کند. یعنی این دلتنگی الان، در خاطره‌ی آینده، فقط یک پل میان این دو لحظه دیده می‌شود. پس اگر روزی بیاید، همه‌ی این جمعه‌ها یک لحظه می‌شوند.

راهکار:

این دلتنگی یعنی هنوز یک «قرار» در افق داری؛ نه یک پایان. در ادبیات انتظار، «نیامدی» فقط غیبت نیست، نوعی «حضورِ معکوس» است که آدم را از پوستهی روزمره بیرون میکشد. تو پیر نشدهای، فقط به نقطهی آمادگی رسیدهای.