جدایی با غرور

عشق یکطرفه و جدایی با افتخار:

عزت نفس در عشق؛ از دست دادن، اما بدون التماس:

التماستان برای ماندن، در مغز طرف مقابل پدیده‌ای به نام «واکنش روانی» (Reactance) را فعال می‌کند: او احساس می‌کند آزادی‌اش تهدید شده و با قدرت بیشتری دور می‌شود. پژوهش‌های دن آریلی نشان می‌دهد ما برای چیزهایی که مجانی به دست می‌آوریم ارزش کمتری قائلیم. «از دست دادن» توأم با حفظ عزت نفس، برخلاف تصور عموم، احتمال بازگشت را در درازمدت بالا می‌برد چون نقض اصل «کمیابی» نمی‌کنی. یک سوال داغ: آیا عزت نفس واقعاً التیام‌بخش است یا فقط بی‌حسی موقت؟

راهکار:

این انتخاب را مثل یک سرمایه‌گذاری روی سهام «خودت» ببین: هر بار که از التماس پرهیز می‌کنی، یک سهم بیشتر از عزت نفس می‌خری. در واقع طبق «نظریهٔ وابستگی معکوس» در روانشناسی، هرچه کمتر برای نگه‌داشتن کسی التماس کنی، ارزش درک‌شده‌ات در چشم طرف مقابل (و مهم‌تر از آن، در چشم خودت) افزایش می‌یابد. این یک شکست عاطفی نیست، یک سرمایه‌گذاری بلندمدت است.