جبران نبودن عزیز

دلتنگی‌ای که هیچ بودنی جبران نمی‌کند:

مطالعات تصویربرداری مغز نشان داده‌اند که دلتنگی و طرد عاطفی، همان مسیرهای عصبی درد فیزیکی را فعال می‌کنند؛ یعنی مغز فرقی بین «دل شکستگی» و «شکستگی استخوان» نمی‌بیند. به همین دلیل است که نبودن کسی واقعاً «درد» دارد، نه فقط استعاره. اگر این حس را در قالب یک کالبدشکافی علمی می‌دیدید، چه چیزی را بیشتر شگفت‌زده‌تان می‌کرد؟

راهکار:

شاید دلتنگی موریانه نباشد، بلکه حکاکیِ یک فضای خالی باشد؛ همان جایی که بعدها عمیق‌ترین رشدت از دلِ آن سر می‌زند.