جبر و سرنوشت

قشنگ‌ترین قسمت زندگی؛ جایی که قسمت ما نبود:

در روان‌شناسی به این «تفکر خلاف‌واقع» می‌گویند: مغز وقتی با راهِ نرفته روبه‌رو می‌شود، ناخودآگاه جنبه‌های منفی را حذف و فقط نسخه‌ی ایده‌آل را می‌سازد. پژوهش‌های عصب‌شناسی نشان داده‌اند این بازسازیِ خیالی همان مسیر دوپامینیِ پیش‌بینیِ پاداش را فعال می‌کند؛ یعنی لذتِ «قسمت ما نبودن» یک پیش‌پرداختِ شیمیایی برای چیزی است که هرگز نمی‌آید. سؤال: اگر آن قسمت مال ما می‌شد، باز هم این‌قدر قشنگ بود؟

راهکار:

تعبیر تیز این جمله: بعضی چیزها فقط برای تماشا ساخته شده‌اند؛ «قسمت ما نبودن» گاهی تنها راهِ ماندگار شدن است. این زاویه، متن را از حسرت به نوعی رهایی می‌برد.