شعر فلسفی نبرد با جهان و باخت از آغاز:
قانون دوم ترمودینامیک میگوید آنتروپی جهان همیشه افزایش مییابد؛ پس هر نظم موضعی، از بدن تا شعر، وامی است که با باخت نهایی پس داده میشود. اروین شرودینگر همین را «آنتروپی منفی» نامید: زندگی، مقاومتی زودگذر در برابر فروپاشی کیهانی است. اگر باخت از آغاز قطعی است، آیا ارزش در «پیروزی» است یا در کیفیت همین مقاومت؟
راهکار:
این باخت، شاید تعریف «پیروزی» را جابهجا کند: جهان قواعد را مینویسد، اما ما نویسندهی «چگونه باختن»ایم. اگر پایان قابل تغییر نیست، میتوان شدت، آگاهی و زیبایی مسیر را تغییر داد؛ همان چیزی که شعر را از تسلیم جدا میکند.