جایزالخطا بودن

انسان جایزالخطا اما همیشه نمی‌بخشیم:

نکتهٔ جالب: در روانشناسی عصب‌پایه، بخشش با فعال شدن قشر پیش‌پیشانی (مرکز تصمیم‌گیری عقلانی) و هم‌زمان کاهش فعالیت آمیگدال (مرکز ترس و خشم) همراه است. یعنی بخشش یک انتخاب نورولوژیک است، نه احساسی زودگذر. جالب‌تر این که هر بار نمی‌بخشیم، مدار خشم در مغز تقویت می‌شود. سؤال: آیا می‌شود با تمرین مدار بخشش را در مغز پررنگ‌تر کرد؟

راهکار:

می‌توان این جمله را از زاویه‌ای دیگر دید: شاید بخشش هم مانند خطا کردن، نیاز به تمرین و ظرفیت دارد. اگر به‌جای «بخشش مطلق» به «بخشش تدریجی» فکر کنیم، هم خودمان سبک‌تر می‌شویم و هم رابطه‌ها عمیق‌تر.