آدم‌هایی که فراتر از دوستی به دل می‌نشینن:
در روان‌شناسی پیوند، برچسب «دوست» تعیین‌کننده نیست؛ «پاسخ‌دهی همدلانه» و امنیت ادراک‌شده صمیمیت را می‌سازند. عصب‌شناسی اجتماعی نشان می‌دهد پیوندهای مهم همان مدارهای پاداش مغز را فعال می‌کنند که در عشق رمانتیک هم درگیرند؛ پس «به دل نشستن» استعاره‌ای صرف نیست و الگویی عصبی-روانی دارد.
راهکار:
این جمله را می‌توان این‌طور بازخوانی کرد: رابطه‌ها را نه فقط با عنوانشان، بلکه با حس امنیت، سبکی حضور و همدلی بدون اجبار می‌سنجیم؛ آدم‌های ماندگار همان‌هایی‌اند که بودنشان نیاز به نقش‌بازی ندارد.