رفاقت خاص؛ وقتی یکی از بقیه جداست:
مغز انسان هنگام تعامل با دوستان صمیمی اکسیتوسین ترشح میکند و ضربان قلب را در شرایط استرس پایین میآورد. پژوهشها میگویند تعداد دوستان نزدیک بزرگسالان بهطور میانگین فقط ۲ تا ۵ نفر است. در روانشناسی اجتماعی به این فردِ خاص «خودِ گسترشیافته» میگویند؛ چون حضور او بخشی از هویت ما میشود. اگر کسی واقعاً با بقیه فرق دارد، احتمالاً در همین مدار نادر مغزی شما جای گرفته است. چند نفر در این مدار حضور دارند؟
راهکار:
این متن را میشود اینطور بازخوانی کرد: آدمها در زندگی ما همه در یک سطح نیستند؛ بعضیها از قاب «دوستی معمولی» بیرون میزنند و به مرجع ذهنی ما تبدیل میشوند. رفاقت خاص یعنی کسی که نه فقط کنار ماست، بلکه نبودش معادله را بههم میریزد.