جاده بدون باد

دلتنگ قاصدک بودن در جاده‌ای بدون باد؛ روایت رکود و انتظار:

آیا می‌دانستی دانه‌های قاصدک در هوای ساکن هم می‌توانند پرواز کنند؟ فیزیک‌دانان دریافته‌اند تارهای پاپوس قاصدک یک «حلقه گردابهٔ جدا» می‌سازند که نیروی پسار را تا ۴ برابر چترهای معمولی افزایش می‌دهد؛ حتی گرمای سطح زمین یا قدم‌زدن یک رهگذر، جریان‌های خردی می‌سازد که دانه را بلند می‌کند. پس «جاده‌ی بی‌باد» از دید طبیعت تقریباً ناممکن است؛ شاید فقط وزش‌های کوچک را ندیده‌ایم. آیا ما هم منتظر بادی هستیم که از قبل دارد می‌وزد؟

راهکار:

شاید قاصدک بودن در جاده‌ی بی‌باد، دعوتی است برای کشف بادِ درون؛ گاهی حرکت از جا، خودش وزش را می‌آفریند.