جای زخم روی روح

دیگه تنم جای زخم جدید نداره؛ داستان اعتماد از دست رفته:

از نظر عصب‌شناسی، زخم‌های عاطفی شدید دقیقاً مسیرهای عصبی مغز رو مثل بافت جوشگاهی تغییر می‌دن. مغز برای محافظت از خودش، آمیگدال رو بیش‌فعال می‌کنه و کورتکس پیش‌پیشانی منطقی رو سرکوب می‌کنه. به همین دلیل حتی فکر اعتماد دوباره می‌تونه واکنش جنگ یا گریز رو فعال کنه. در واقع تن، از نظر بیولوژیکی، دیگه جایی برای زخم ندارد چون سلول‌های حافظه‌ی ترس جای سلول‌های اعتماد رو گرفتن. حالا سوال: آیا این سیم‌کشی قابل بازنویسی‌ست؟

راهکار:

ظرفیت اعتماد شبیه ریه‌ست، نه ظرف آب. هر بار که خیانت رو بازدم می‌کنی، فضای خالی برای هوای تازه و اعتمادهای سالم‌تر ایجاد می‌شه. این نفس عمیق رو تمرین کن.