ندارم جا برای زخم جدید؛ وقتی دل جای خالی ندارد:
نوروساینس به این حس میگوید «بار آلواستاتیک»: بدن و ذهن هزینهی زیستیِ تحمل دردهای پیاپی را ذرهذره حساب میکنند. هر زخم عاطفی، سیستم پاسخ به استرس را طوری تنظیم میکند که دیگر جای تحمل محرک تازه نباشد؛ پس «جا نداشتن» فقط استعاره نیست، اشباعشدن محور HPA در مغز است. این حس یعنی مغزت داری ازت محافظت میکند.
راهکار:
این جمله را میتوان از «ناتوانی» به «مرزبندی سالم» دید: دلِ تو برای زخمهای تازه جا ندارد، اما برای التیام و ترمیم همان زخمهای قبلی هنوز جادار است.