جای خالی آدمها؛ کوچیکه و زود پر میشه؟:
وقتی کسی میرود، مغز اول با همان نورونهای قبلی دنبالش میگردد؛ این همان «خطای پیشبینی» است. در سوگ، ناحیهٔ ACC و اینسولا مثل درد فیزیکی فعال میشوند، اما بعد از مدتی مغز یک «نسخهٔ آفلاین» از آن شخص میسازد و دورِ جای خالی را با واقعیت جدید بازسازی میکند. پر شدنِ زود، پاککردن نیست؛ آپدیتِ نقشه است. پس جای خالی واقعاً کوچک میشود یا ما بزرگ میشویم؟
راهکار:
این جمله را میشود جور دیگری دید: کوچک بودنِ جای خالی، نه یعنی کمارزشی ما، بلکه یعنی زندگی در حال باز کردن فضا برای آدمها و تجربههای تازه است؛ هر رفتی، دعوتی است برای آمدنِ تازه.