شعر بدون تو فقط هذیان است:
تحقیقات عصبشناسی نشون داده که عشق و شعرخوانی ناحیهٔ پاداش مغز را فعال میکند، اما وقتی عشق از دست برود، همان ناحیه به سکوت میگراید و ذهن به هذیان میافتد. جالب است که در ادبیات کلاسیک هم «هذیان» پیوندی با الهام شاعرانه دارد. آیا شعرهای عاشقانهتان را بعد جدایی هم میتوانید با همان حس اولیه بخوانید؟
راهکار:
این بیت رو میشه ادامه داد: مثلاً «بی تو شعر من فقط یک نفس خالی است» یا «بی تو دفتر دلم خط خطی از سکوت». ادامه بده تا یک غزل کامل بشه.