حتی اگر گلوله باشی

حتی اگر گلوله باشی، بیا سمت من:

عشق در جهانی دیگر؛ حتی اگر گلوله باشی به سمت من بیا:

در علوم اعصاب، عشق و خطر هر دو مسیر دوپامین را فعال می‌کنند؛ برای همین وقتی کسی «گلوله» است، مغز ممکن است تهدید را با هیجان اشتباه بگیرد. این همان مکانیسمی است که وابستگی‌های پرشور و حتی سمی می‌سازد. آیا این «عشق» است یا اعتیادِ مغز به آدرنالین و دوپامین؟

راهکار:

خوانش دیگر: در جهانی دیگر، عشقِ واقعی کسی است که حتی اگر گلوله باشد، تفنگ را زمین می‌گذارد؛ نه اینکه به سمت تو بیاید.