حسین و عباس؛ از دست دادن حامی و امنیت خیمهها:
در روانشناسی به کسی که حضورش به یک گروه احساس امنیت مطلق میدهد «پایه امن» میگویند. این وابستگی ریشه در نیاز تکاملی به حفاظت از گله دارد. حذف ناگهانی پایه امن، مغز را وارد فاز «تهدید وجودی» میکند؛ درست لحظهای که انگار تمام ساختار دفاعی فرو میریزد، شبیه همان دم که حسین دریافت عباس دیگر نمیتواند از خیمهها محافظت کند. سوال: اگر پایه امن زندگی شما ناگهان حذف شود، کدام باور ذهنیتان اولین چیزی است که فرو میریزد؟
راهکار:
این احساس ناامنی پس از فقدان یک حامی، در روانشناسی «ضربه به سیستم دلبستگی» نام دارد. حسین با از دست دادن عباس، فقط یک برادر را از دست نداد، بلکه لنگر امنیت کل خیمهها از میان رفت. در تاریخ نیز بسیاری از فروپاشیهای بزرگ، درست از لحظهای آغاز شدند که «پایه امن» مجموعه حذف شد.