هشدار خیال پردازی

در رویا غرق نشو؛ چرا هیچ غریقی نجات پیدا نمی‌کند؟:

مغز شما تفاوت میان غرق‌ شدن واقعی و یک کابوس واضح را متوجه نمی‌شود – در هر دو حالت کورتیزول و آدرنالین به شدت ترشح می‌شود. در پدیده «خیال‌پردازی ناسازگار»، سیستم پاداش مغز با رویابافی تحریک می‌شود، اما چون پاداش واقعی دریافت نمی‌کند، فرد دچار ناامیدی عمیق‌تری می‌شود. این یعنی غرق در رویا ماندن، یک خودفریبی شیمیایی است. تا حالا از یک رویای طولانی چنان با حس خفگی بیدار شدید که انگار واقعاً آب بالا زده؟

راهکار:

به‌جای ترس از غرق شدن در رویا، یک «قایق نجات واقعیت» بسازید: هر روز ده دقیقه رویا را یادداشت کنید و یک قدم عملی برای نزدیک‌ شدن به آن تعریف کنید. اینگونه رویا از باتلاق به سکوی پرتاب تبدیل می‌شود.