حسادت به پیشرفت دیگران و تعلق عاطفی متناقض:
تحقیقات عصبشناسی نشون میده وقتی کسی رو میبینیم که از ما بهتر عمل میکنه، بخشی از مغز به نام 'قشر سینگولیت قدامی' فعال میشه که دقیقاً همون منطقهایه که در واکنش به درد فیزیکی روشن میشه. یعنی حسادت واقعاً درد فیزیکی ایجاد میکنه. جالبه که همون مغز، همزمان با دیدن چهره آشنا، دوپامین (هورمون لذت) ترشح میکنه. پس این 'میسوزی ولی تعلق داری' یک جنگ شیمیایی واقعیه بین سیستم پاداش و سیستم درد در مغز. سوال اینجاست: آیا میشه این دو مدار رو از هم جدا کرد؟
راهکار:
این متن یک پارادوکس رو نشون میده: از یه طرف از پیشرفت طرف میسوزی، از طرف دیگه بهش تعلق داری. این حس معمولاً ریشه در ترس از دست دادن یا احساس ناامنی داره. یه راهکار عملی: دفعه بعد که این حس اومد، بهجای تمرکز روی موفقیت اون شخص، روی ۳ تا پیشرفت کوچیک خودت تو هفته گذشته تمرکز کن. این کار محور مقایسه رو از بیرون به درون میبره.