اهمیت واقعی؛ آدمهایی که حال تو را حس میکنند:
تحقیقات نشان داده که زوجهای نزدیک به هم فقط حال یکدیگر را نمیفهمند؛ ضربان قلب و حتی هدایت الکتریکی پوستشان ناخودآگاه همگام میشود. مغز آدمِ نزدیک، در چند صدم ثانیه تغییر تُن صدا و ریزحرکتهای صورت تو را پردازش میکند و همان مدار عصبی خودش را فعال میکند. پس این «حس کردن»، حس ششم نیست؛ یک شبکهی عصبی واقعی است که در طول رابطه ساخته میشود. آیا یک غریبه اگر همین تغییر را میدید، باز هم برایش اهمیت داشت؟
راهکار:
این جمله را میتوان برعکس هم خواند: اگر کسی تغییر حالتت را نمیبیند، نه به خاطر بیتوجهیِ تو، بلکه به خاطر فاصلهی عاطفی است. حساسیت به حال تو، نشانهی نزدیکی است، نه عیبِ حساس بودن.