حس بزرگ شدن

بزرگ شدن آرزوی خوبی نبود؛ ناامیدی از بزرگسالی:

پارادوکس بلوغ: مغز نوجوان در پیش‌بینی پاداش اوج می‌گیرد، اما در بزرگسالی با افت دوپامین پایه، لذت‌های ساده کم‌رنگ‌تر می‌شوند. پژوهش‌ها رضایت از زندگی را Uشکل می‌دانند؛ در دهه ۴۰ به کف می‌رسد و باز بالا می‌رود. بزرگ‌شدن نه آرزوی خوب بود و نه فاجعه؛ قله و دره دارد. کدام بخش بزرگسالی بیشتر غافلگیرت کرد؟

راهکار:

بزرگ‌شدن پایان کودک نیست؛ اضافه‌شدن لایه‌ای است که کودک درون را پنهان می‌کند. آرزوهای کودکی برای آینده نبودند، برای تاب‌آوردن حال بودند. اگر امروز تلخ است، شاید فقط چشمانت به دیدنِ پیچیدگی عادت کرده؛ نه اینکه دنیا زیبایی‌اش را باخته باشد.