حس بد بعد از ناامیدی

وقتی ناامیدی، همه خوبی‌ها را پاک می‌کند:

مغز در مواجهه با درد اجتماعی، مانند طرد شدن، دقیقاً مانند واکنش به درد فیزیکی فعال می‌شود. مطالعات fMRI نشان می‌دهد شبکه‌های عصبی یکسانی برای هر دو نوع درد روشن می‌شوند. این مکانیسم بقا، توجه شما را به تهدید (ناامیدی) متمرکز و موقتاً دسترسی به خاطرات مثبت را مسدود می‌کند تا از تکرار آسیب جلوگیری کند. آیا این فیلتر دفاعی، گاهی خود به زندانی برای ذهن تبدیل نمی‌شود؟

راهکار:

این یک واکنش شناختی رایج به نام «تفکر همه یا هیچ» است. ذهن پس از یک ضربه عاطفی، برای محافظت از شما، تمرکز خود را بر نقاط منفی می‌گذارد و موقتاً دسترسی به خاطرات مثبت را محدود می‌کند. این یک فیلتر موقتی است، نه یک حقیقت مطلق.