دل بستن یا چیزی بیشتر؟ شعر «تو در من بود»:
مطالعات «خودگستری» آرتور آرون نشان میدهد عاشقی یعنی گسترش مرزهای خود و گنجاندن دیگری در هویت؛ دقیقاً همان «تو در من بود». در مغز هم ناحیه ونترال تگمنتال با دوپامین فعال میشود و فعالیت قشر سینگولیت که حس «من» را میسازد کم میشود. یعنی عشق واقعاً مرز بین خود و دیگری را کمرنگ میکند. سؤال این است: این ادغام، خودت را بزرگتر میکند یا در دیگری گم میکنی؟
راهکار:
یک جمله بنویس: «او چه چیزی در من تغییر داد؟» و پاسخ را با این شعر مقایسه کن؛ همان جمله میتواند شروع یک متن جدید در تاو باشد.