آتش عشق و سیریناپذیری عاشق:
در علوم اعصاب، علاقهی سیریناپذیر عاشق به معشوق با فعالشدن «سیستم پاداش» مغز (مسیر دوپامین) توضیح داده میشود، دقیقاً همان جایی که اعتیاد به مواد مخدر تحریک میکند. جالب اینجاست که در مطالعات، عاشقان تازهدلباخته سطح دوپامین شان تا ۲۰۰٪ افزایش مییابد و این اشتها هرگز کاهش نمییابد مگر با جدایی. عشق واقعی نوعی «اعتیاد سالم» است. آیا این یعنی انسان برای لذت بردن باید همیشه در حسرت بماند؟
راهکار:
این سیریناپذیری عاشق همان چیزی است که رابطه را زنده نگه میدارد، نه یک نقص. در روانشناسی، به آن «اعتیاد مثبت به عشق» میگویند؛ همان هیجانی که مانع از یکنواختی میشود. عاشق واقعی هرگز به معشوق «عادت» نمیکند، بلکه هر بار تازهاش مییابد.