حرفای فیک

همه چیز فیک شده؛ از حرف‌های روزمره تا زندگی مصنوعی:

در نظریه «حادواقعیت» ژان بودریار، نشانه‌ها دیگر به واقعیت ارجاع نمی‌دهند و خود تبدیل به واقعیت می‌شوند—حرف‌های ما اغلب کپی‌ای از احساساتی هستند که شاید هرگز وجود نداشته‌اند. پژوهش‌ها نشان می‌دهد در تعاملات اجتماعی، افراد به طور میانگین در یک‌پنجم مکالمات دروغ‌های کوچک می‌گویند، و شبکه‌های اجتماعی این «خود نمایشی» را تقویت می‌کنند. جالب اینجاست که مغز ما با تکرار این نمایش‌ها خودش هم فریب می‌خورد: به تدریج همان نقاب را باور می‌کند.

راهکار:

احتمالاً این دوران «تورم اصالت» است؛ وقتی همه سعی می‌کنند واقعی به نظر برسند، واقعی بودن به یک انتخاب استراتژیک تبدیل می‌شود. شاید به جای جستجوی خلوص، بتوانیم در نمایش‌های آگاهانه‌ای که می‌بینیم معنا پیدا کنیم.