حرف تلخ عاشقانه

هیچکس لایق مهربانی نیست تا من مغرو باشم:

وقتی عشق تو شد اذان اعدام من:

در روانشناسی، این استعاره دقیقاً توصیف‌گر «شرطی‌سازی کلاسیک» پاولوف است: محرک خنثی (معشوق) با محرک دردناک (اعدام) جفت می‌شود و برای همیشه معنایش تغییر می‌کند. چه چیز دیگری در زندگیتان از یک «نشانه امید» به «نشانه خطر» تبدیل شده؟

راهکار:

این حسِ «تبدیل شدن» از عشق به نشانه‌ای از رنج، یادآور مفهوم «شرطی‌سازی کلاسیک» است؛ جایی که یک محرک خنثی (مثل حضور یک نفر) پس از جفت شدن با یک تجربه دردناک، خودش تبدیل به محرک ترس یا غم می‌شود. شاید نوشتن دقیق‌ترِ لحظه‌ای که این تغییر برایت اتفاق افتاد، به درکش کمک کند.