حرف های زخم زبان

بخشیدن همه به جز یک خاطره از کودکی:

روانشناسی می‌گوید خاطرات مرتبط با نیازهای اولیه (مثل غذا خوردن) و طرد شدن، به دلیل پیوند با بقا، با شدت بیشتری در حافظه حک می‌شوند. جمله‌ای که شاید برای گوینده شوخی بوده، برای مغز کودک یک تهدید به محرومیت از مراقبت تفسیر شده. آیا این خاطرات به ظاهر کوچک، می‌توانند الگوی روابط عاطفی ما در بزرگسالی را شکل دهند؟

راهکار:

این خاطره، یک نمونه کلاسیک از «زخم‌های عاطفی کوچک» است که در کودکی عمیق می‌شوند. شاید مفید باشد که این حرف را نه به عنوان بی‌مهری، بلکه به عنوان ناتوانی آن فرد در درک و مدیریت هیجان یک کودک ببینید؛ مهارتی که بسیاری از بزرگسالان آن زمان فاقد آن بودند.