اوج غم؛ حرف دل با خدا و بغضِ خدایا توروخدا:
«نیایش اضطراری» در روانشناسی: در اوج درماندگی، مغز برای بازگرداندن حس کنترل به بیرون پناه می‌برد. پژوهش‌ها نشان می‌دهد دعا در لحظه استرس، فعالیت آمیگدال را کم و انتظار تسکین را فعال می‌کند، حتی اگر پاسخ قطعی نرسد. همین «خدایا توروخدا» یک مکانیزم تنظیم هیجان است، نه فقط التماس. باور مهم‌تر است یا خودِ گفتن؟
راهکار:
بازقاب‌بندی: این لحظه ضعف نیست؛ نقطه‌ای است که ذهن از استدلال عبور می‌کند و التماس را به‌عنوان ابزار تنظیم هیجان انتخاب می‌کند. برای عمیق‌تر شدن همین حس، قبل از دعا سه نفس عمیق بکش و یک جمله دقیق‌تر بنویس که دقیقاً چه می‌خواهی یا از چه می‌ترسی؛ آن‌وقت «توروخدا» به «این را می‌خواهم» تبدیل می‌شود.