حیرانی در هستی: شعر و تأمل در حالات متغیر روح:
این شعر به زیبایی حالت «حیرانی» را به تصویر میکشد که در فلسفه و عرفان ایرانی جایگاه ویژهای دارد. حیرت، نه صرفاً سردرگمی، بلکه مرحلهای از آگاهی است که فرد در آن از دوگانگیهای شادی و غم فراتر میرود و به درکی عمیقتر از وجود و پیچیدگیهای هستی میرسد. این مکاشفه درونی، دروازهای به سوی خودشناسی حقیقی است.
راهکار:
پذیرش احساسات متناقض، گامی مهم در خودشناسی است. با تمرین «ذهنآگاهی»، میتوان این نوسانات را بدون قضاوت مشاهده کرد و به درکی عمیقتر از خویشتن رسید که در نهایت به آرامش درونی میانجامد.