وقتی یکی از زندگیت می‌ره؛ نمی‌گیم درگذشت، می‌گیم خوش‌گذشت:
مغز هنگام طردشدگی، همان نواحی‌ای را فعال می‌کند که در درد فیزیکی فعال می‌شوند؛ برای همین طنز تلخ در این جمله یک مکانیسم دفاعی واقعی است تا شدت ضربه را کم کند. به‌زبان روان‌شناسی، به این کار «بازقاب‌بندی شوخ‌طلبانه» می‌گویند. جالب اینجاست که برچسب‌زدن طنزآمیز به یک رابطه‌ی تمام‌شده، در کوتاه‌مدت احساس قدرت می‌دهد اما ممکن است پردازش سوگ را به تعویق بیندازد. به نظرتون شوخی بعد از جدایی درمانه یا فرار؟
راهکار:
این جمله را می‌شود نوعی قلب‌سازیِ درد با طنز دانست؛ یعنی مغز برای تحمل فاصله‌ی عاطفی، فقدان را به یک شوخی تلخ تبدیل می‌کند تا کنترل ماجرا را در دست بگیرد.