هیولاهای انسانی

جهان پر از هیولاهای انسانی: واقعیت یا فرافکنی؟:

بر اساس روانشناسی یونگ، «هیولا» کهن‌الگوی سایه است: بخش‌های طردشدهٔ خود. جالب اینجاست که در جنگ جهانی دوم، بسیاری از مردم عادی باور نداشتند که می‌توانند هیولا شوند؛ اما هانا آرنت نشان داد که شرارت گاهی بسیار عادی و اداری است. سؤال اینه: آیا دیدن هیولا در دیگران، راهی برای فرار از هیولای درون خودمون نیست؟

راهکار:

این جمله به‌خوبی به پدیده «فرافکنی» اشاره دارد: ما آنچه درون خود نمی‌پذیریم را در دیگران می‌بینیم. شاید هیولاها واقعاً در آینه باشند، نه بیرون. سؤال اینجاست: آیا می‌توانی بگویی کدام «هیولای درونی» را در دنیا می‌بینی؟