تکواندو، عشقی بیپایان: نگاهی علمی و جذاب:
ضربهٔ پای گردان در تکواندو میتواند نیرویی معادل ۱۰۰۰ کیلوگرم تولید کند، اما جذابتر این است که تمرین مداوم آن ماده خاکستری مغز را در بخش حرکتی افزایش میدهد و به نوعی مغز را بازسازی میکند. همزمان ترشح اندورفین، دوپامین و سروتونین در حین مبارزه، یک اعتیاد عصبی سالم ایجاد میکند که حس «پایان ندارد» از آن میآید. آیا شما هم این خلسهٔ حرکتی را تجربه کردهاید؟
راهکار:
این عشق عمیق ریشه در پدیدهای روانشناختی به نام «غرقگی» دارد؛ تکواندو با ترکیب ریتم و تمرکز، مغز را در وضعیتی قرار میدهد که زمان متوقف میشود و تمام اضطرابها محو. این حس مانند مراقبهای پویا، پیوندی ناگسستنی با تمرین برقرار میکند. در واقع این «پایان ندارد» یک توهم نیست، یک واکنش شیمیایی واقعی در مغز است.