همسفر شدن

هنر ماندن در زندگی: آدم‌ها می‌آیند و می‌روند:

تحقیقات عصب‌شناسی نشان می‌دهد هر بار که خاطره‌ای را به یاد می‌آوریم، مغز آن را بازنویسی می‌کند و جزئیات تازه‌ای به آن اضافه می‌کند. یعنی خاطرات تلخ با گذشت時間 نه‌تنها کمرنگ نمی‌شوند، بلکه داستانشان تغییر می‌کند. پس لبخند زدن به خاطرات تلخ، شاید نوعی بازنویسی آگاهانه‌ی آنهاست. آیا شما هم خاطرات‌تان را این‌طور بازنویسی کرده‌اید؟

راهکار:

این متن نگاه زیبایی به ماندن دارد. اگر به جای فلسفه‌بافی، آن را به یک چالش عملی تبدیل کنیم چه؟ از خودت بپرس: کدام آدم‌ها در زندگیت «ماندند» و چرا؟ شاید جواب‌ت را در یک یادداشت بنویسی و ببینی الگوی مشترکشان چیست.