همه تقصیر گوشیه

همه تقصیر گوشی است؛ مامان راست می‌گفت:

طراحی اسکرول بی‌پایان همان مکانیزم تقویت متغیر اسکینر را فعال می‌کند؛ مغز مثل موش آزمایشگاهی در برابر پاداش‌های غیرقابل‌پیش‌بینی دوپامین ترشح می‌کند و همین چرخه، «همش تقصیر گوشیه» را از شوخی به یک واقعیت عصبی تبدیل می‌کند.

راهکار:

این جمله بیشتر از سرزنش گوشی، دربارهٔ کشف دوبارهٔ حق‌به‌جانب مامان است؛ انگار گوشی فقط بهانه‌ای شده تا بفهمیم بعضی نصیحت‌ها از قبل تجربه شده‌اند.