همدمی کاغذ و خودکار با دل دیوونه؛ شعری از پاشایی:
جیمز پنهبیکر، روانشناس معروف، ثابت کرد نوشتن هیجانی روزانه فقط ۱۵ دقیقه، نهتنها اضطراب را کم میکند، بلکه سیستم ایمنی بدن را هم تقویت میکند. نکته شگفتانگیزتر: نوشتن با دست، برخلاف تایپ، قشر پیشپیشانی مغز را فعالتر میکند و حافظه را تقویت میکند. مغز ما کاغذ را یک فضای امن میبیند. حالا این دل دیوونه، با نوشتن، چه هورمونهایی ترشح میکند؟
راهکار:
اگر این حس آشنای همدمی با کاغذ و خودکار را زندگی میکنی، شاید وقتش رسیده دفترچهای اختصاصی برای «دل دیوونه»ات باز کنی. هر روز یک خط، یک بیت یا حتی یک خطخطی ساده را در آن ثبت کن. بعد از یک ماه، مجموعهای از نبض احساست خواهی داشت که میتواند به یک شعر بلند یا حتی یک کتاب کوچک تبدیل شود.