هنر دلداری دادن؛ همدلی با حرفهای دل:
در روانشناسی، به این الگو «همدلیِ خودارجاع» میگویند: مغز برای فهم درد دیگری، الگوهای تجربهٔ خودش را شبیهسازی میکند. جالب اینکه جملههای تسلیبخش اغلب نسخهٔ بیرونیشدهٔ چیزی هستند که فرد در خلأ شنیدنش را تجربه کرده؛ یعنی همدلی نه فقط دریافت دیگری، بلکه بازپخش نیازِ حلنشدهٔ خود است.
راهکار:
دلداریِ خوب اغلب ترجمهٔ نیازِ خودمان است؛ جملههایی که میگوییم، آینهٔ زخمهایی هستند که خودمان دوست داشتیم کسی برایمان ببندد. این یعنی همدلی فقط مهارت نیست؛ نوعی برگرداندنِ محبتِ غایب به خود هم هست.