همبازی شبانه

قمار عشق و خمار شب؛ شعری برای آن که همبازی توست:

دانشمندان می‌گویند مغز در «عدم قطعیت» دوپامین بیشتری ترشح می‌کند تا در پاداش قطعی؛ همان مکانیزمی که قمارباز را پای میز نگه می‌دارد، عاشق را هم در بلاتکلیفیِ عشق معتاد می‌کند. پس «شب قمار» فقط یک استعاره نیست، دقیق‌ترین توصیف عصبیِ عشق است. سؤال: آیا عشقِ بی‌بلاتکلیفی اصلاً ممکن است؟

راهکار:

این بیت رابطه را به «قمار» تشبیه کرده است؛ می‌توانی در ادامه شعری، برد و باخت را به «بودن و نبودنِ معشوق» گره بزنی: شبی که با اوست، برد است و شبی که نیست، خماریِ جدایی.