حمایت در سختی‌ها

قوی‌تر شدن رابطه در سختی‌ها با محکم گرفتن دست:

آیا می‌دانستی پژوهش‌های نوروساینس نشان داده که لمس دست در شرایط استرس، سطح کورتیزول را تا ۴۰٪ کاهش می‌دهد و هم‌زمان اکسی‌توسین (هورمون پیوند) را ۲ برابر می‌کند؟ انگار بدن ما بلد است حتی قبل از اینکه ذهن تصمیم بگیرد، با یک 'لمس ساده' بقای رابطه را تضمین کند. چه طور این مکانیزم تکاملی را در لحظات سخت واقعی زندگی‌ات تجربه کرده‌ای؟

راهکار:

این حس 'محکم‌تر گرفتن دست' در روانشناسی به 'رفتار دلبستگی مبتنی بر استرس' معروف است. وقتی فشار زیاد می‌شود، مغز ما دوپامین و اکسی‌توسین بیشتری ترشح می‌کند تا پیوند را عمیق‌تر کند. پیشنهاد: اگر این حس را در رابطه‌ات داری، در لحظات آرام هم از این تماس فیزیکی غافل نشو تا مدار عصبی 'امنیت' تقویت شود.

کسی که هیچوقت تنهات نمیذاره:

اهمیت همراهی در سختی‌های زندگی:

آیا می‌دانستید که مغز انسان در مواقع تنش، به‌طور طبیعی به دنبال یک «تنظیم‌کنندهٔ بیرونی» می‌گردد؟ این پدیده که «coregulation» نام دارد، ریشه در پیوندهای اولیهٔ کودکی دارد. وقتی کسی می‌گوید «باهم درستش میکنیم»، درواقع دارد سیستم عصبی شما را آرام می‌کند و مسیر حل مسئله را باز می‌کند. شاید سخت‌ترین بخش زندگی، پیدا کردن همین یک نفر باشد، نه حل خود مشکلات.

راهکار:

این جمله به‌خوبی نشان‌دهندهٔ نیاز انسان به «تنظیم هیجانی مشارکتی» است. تحقیقات عصب‌شناختی نشان می‌دهد که حضور یک همراه آرام در زمان استرس، فعالیت آمیگدال را کاهش و سطح اکسی‌توسین را افزایش می‌دهد. پیشنهاد می‌کنم اگر چنین رابطه‌ای ندارید، خودتان برای دیگران همان همراهی باشید که می‌خواهید.