در آغوش گرفتن؛ بهترین درمان غم و تنهایی:
تحقیقات علوم اعصاب نشان میدهد در آغوش گرفتنِ طولانیمدت (بیش از ۲۰ ثانیه) ترشح اکسیتوسین را تحریک میکند؛ هورمونی که اضطراب را کاهش داده و پیوند اجتماعی را تقویت میکند. این یک «تاثیر ضداسترس بیوشیمیایی» است. آیا میدانستید که این مکانیسم در گونههای مختلف پستانداران برای حفظ انسجام گروهی مشترک است؟
راهکار:
مطالعات نشان میدهد که در آغوش گرفتن واقعی (نه مجازی) میتواند سطح هورمون استرس (کورتیزول) را کاهش و هورمونهای مرتبط با اعتماد و آرامش (مانند اکسیتوسین) را افزایش دهد. شاید وقتش است این پیشنهاد حمایتی را به یک عمل فیزیکی تبدیل کنی.