ده فکر در سرم؛ هفت حکم ابد، سه حکم اعدام:
مغز روزانه تا ۶۰ هزار فکر تولید میکند؛ ۸۰ درصدشان تکراریاند. جالبتر اینکه وقتی به فکری «حکم ابد» میدهید، آمیگدال را فعال میکنید و بدن همان واکنش خطر واقعی را نشان میدهد. «حکم اعدام» هم سرکوب فکر است و اثر بازگشتی دارد؛ آزمایش خرس سفید وگنر نشان داد هرچه تلاش کنی به چیزی فکر نکنی، بیشتر برمیگردد. ذهن دادگاه نیست؛ مجلس پروندههای تجدیدنظر است.
راهکار:
این متن را میشود از زاویهی اقتصاد توجه دید: ذهن برای هر فکر «مجازات» تعیین میکند، ولی هر حکم سنگین، پرونده را در صدر صف نگه میدارد. میتوانی بهجای دادگاه، یک «اداره مالیات ذهنی» بسازی: به هر فکر مزاحم یک برچسب خندهدار بده و ده ثانیه اجازه عبور بده. فکری که مسخره شود، دیگر ترسناک نیست.