جنگ: طیف خاکستری یا فقط رنگ خون؟:
جالب است بدانید که در روانشناسی، پدیده «فاصلهگیری اخلاقی» دقیقاً همین رنگبندی را توضیح میدهد: وقتی انسانها دشمن را «شریر» یا «حیوان» خطاب میکنند، توانایی همدلیشان خاموش میشود. ناپلئون گفت: «جنگ هنر نابودی است، نه هنر قهرمانسازی». شاید واقعیت این باشد که در میدان نبرد، خاکستری فقط سایهای از سیاه و سفید است که از فاصله دور میبینیم. چه طور میتوان روایتی از جنگ نوشت بدون اینکه به هر دو طرف برچسب «شرور» یا «قهرمان» بزنیم؟
راهکار:
این نگاه به جنگ، یادآور نظریه «فاصلهگیری اخلاقی» بندوراست: در جنگ، انسانها با برچسبزدن به دشمن، همدلی را خاموش میکنند. شاید لایهای دیگر هم هست: خاکستری بودن یعنی هر دو طرف در ذهن خود «قهرمان»اند. این پرسش را پیش بکشید: آیا میتوان جنگ را بدون «شرورسازی» روایت کرد؟