حقیقت تلخ؛ چرا واقعیت تو کابوس دیگری است:
مغز انسان اطلاعاتی را که با باورهای مرکزی‌اش در تضاد باشد، تقریباً مثل یک تهدید فیزیکی پردازش می‌کند. در تصویربرداری fMRI، مواجهه با حقیقت ناخوشایند باعث فعال‌شدن آمیگدال و واکنش جنگ‌یا‌گریز می‌شود. به همین دلیل «حقیقتِ من، کابوسِ توئه» فقط یک استعاره شاعرانه نیست؛ از نظر عصبی، واقعیتِ ناسازگار با ذهن دیگری می‌تواند همان مسیرهای ترس و اضطراب را در مغز او روشن کند.
راهکار:
حقیقت هر کس برای دیگری می‌تواند کابوس باشد، چون مغز انسان اطلاعات ناهماهنگ با باورهایش را مثل تهدید پردازش می‌کند؛ به همین دلیل واکنش طرف مقابل لزوماً انکار آگاهانه نیست، بلکه یک پاسخ عصبی خودکار است.