بازگشت به حالت خودخواهی: مرزی بین خودمراقبتی و بیاحساسی:
در روانشناسی، «خودخواهی سالم» یا رفاه شخصی یک مهارت ضروری است. جالب اینجاست که مغز برای تصمیمگیری منطقی باید برخی مسیرهای عاطفی را موقتاً خاموش کند. این فرآیند «قطع عاطفی» موقت، برای قضاوت بیطرفانه در موقعیتهای پیچیده ضروری است. آیا این قطع ارتباط یک انتخاب آگاهانه است یا یک مکانیسم دفاعی خودکار؟
راهکار:
این متن میتواند به عنوان یک «بیانیه مرزی» شخصی دیده شود. برای بسط آن، میتوانی تمرین کنید و ببینید این «حالت خودخواهی» در عمل چگونه به نظر میرسد؟ مثلاً در یک موقعیت خاص که قبلاً تحت تأثیر احساسات تصمیم میگرفتی، حالا چه انتخابی متفاوتی خواهی داشت؟