تعادل در عشق؛ حضور در کنار هم بدون از دست دادن خود:
در نظریه سیستمهای خانوادگی موری بوون، «تمایزیافتگی» یعنی توانایی حفظ فکر و احساس خود هنگام صمیمیت با دیگری. پژوهشها نشان میدهد زوجهایی که تمایزیافتگی بالاتری دارند، تعارض کمتری تجربه میکنند و همدلی عمیقتری دارند؛ چون مرز عاطفیشان نه دیوار است، نه درب باز. بهنظر شما مرز سالم کجاست؟
راهکار:
این تعریف، تعادل را ایستا نمیبیند؛ میتوان آن را رقصی پویا تصور کرد که گاهی نزدیک شدن و گاهی فاصله گرفتن، هر دو بخشی از حفظ خود و دیگری است.