استعاره کفش سفید؛ از تمیزی تا کثیفی:
طبق قانون دوم ترمودینامیک، هر سیستم تمایل به افزایش بینظمی داره؛ کفش سفید هم از این قاعده مستثنی نیست. جالبتر اینکه مغز انسان هم به سرعت به لذتهای جدید عادت میکنه (سازگاری لذتگرا). سوال اینجاست: آیا ارزش واقعی در حفظ تمیزی یا در مسیری که پیمودهایم نهفته است؟
راهکار:
این استعاره به زیبایی نشون میده که هر چیزی در گذر زمان رنگ میبازه. شاید ارزش واقعی کفش در قدمهایی باشه که با اون برداشته، نه در ظاهر اولیهاش.