بها دادن به بعضیا: عطر زدن به سطل زباله!:
بر اساس «خطای هزینه از دسترفته»، مغز انسان برای توجیه تلاشهای قبلی، به سرمایهگذاری روی آدمهای ناسپاس ادامه میدهد و هر بار عطر بیشتری میزند تا قبول نکند سطل زباله بوده. نکته تلختر: در آزمایشهای روانشناسی، وقتی افراد برای کسی زحمت میکشند، آن شخص را بیشتر دوست دارند، نه کمتر؛ یعنی عطر زدن به سطل زباله در نهایت به خود عطرزننده آسیب میزند، نه سطل. پس چرا دست از این کار نمیکشیم؟
راهکار:
این نگاه را میشود از زاویه دیگری چرخاند: اگر عطر روی سطل زباله ماند، تقصیر عطر نیست؛ سطل زباله جای او نبوده. تو رایحهای داری که میتواند فضای دیگری را خوشبو کند؛ فقط کافی است انتخاب کنی کجا بمانی. گاهی «ندادن بها» به آدمهای اشتباه، همان «بها دادن» به خودت است.