حضور امن در زندگی

پناه تو در روزهایی که بر خودم آوار بودم:

در روان‌شناسی تروما، «پناه» فقط آرامش نیست؛ یک تنظیم‌کننده بیرونی برای سیستم عصبی است. وقتی خودت بر خودت آوار می‌شوی، حضور یک شاهد امن می‌تواند پاسخ آمیگدال را مهار کند و کورتیزول را تا حدود ۳۰٪ پایین بیاورد. مغز، دیگریِ قابل‌اعتماد را مثل یک قشر پیش‌پیشانی کمکی قرض می‌گیرد.

راهکار:

پناه بودن همیشه ماندن نیست؛ گاهی کسی فقط چراغی می‌شود تا تو خودت از زیر آوار بیرون بیایی. اگر آن پناه رفته، ردِ آن امنیت در تو مانده و می‌توانی همان نقش را برای خودت تمرین کنی.