هیچ‌کس خود را برای ما نمی‌خواهد

سهم من: هیچ‌کس خود را برای ما نمی‌خواهد:

در روانشناسی تکاملی، هر رابطه‌ای بر پایهٔ سرمایه‌گذاری متقابل یا «نوع‌دوستی متقابل» شکل می‌گیرد و حتی عمیق‌ترین عشق‌ها نیز ریشه در بقای ژن دارند. آن خلأ «کسی خود را برای ما نمی‌خواهد» در واقع قانون نانوشتهٔ زیست‌شناسی است: ما ناخودآگاه دیگران را برای حفظ خود می‌خواهیم. سهم تو در این معادله شاید فقط خودآگاهی و انتخاب آگاهانه باشد. آیا اصلاً عشق بدون چشمداشت وجود دارد؟

راهکار:

شاید «سهم من» دعوتی باشد به خودشناسی؛ وقتی دیگران تو را برای خود می‌خواهند، تو هم خودت را برای خودت بخواه. این نقطهٔ شروع مرزگذاری سالم و رهایی از نقش ابزاری در زندگی دیگران است.