هیچ چیز مثل قبل نمی شود

صبح سخت‌تر از شب‌های سخت؛ وقتی دیگر شبیه قبل نیستی:

پارادوکس رشد پس از آسیب: پژوهش‌ها نشان می‌دهند بعد از سختی شدید، هم‌زمان دو چیز رخ می‌دهد؛ فروپاشی فرض‌های قبلی درباره خود و جهان، و بازسازی معنا. جالب اینکه خاطره شب سخت معمولاً کم‌رنگ می‌شود، اما روایت آدم از خودش تغییر می‌کند. آیا صبح سخت‌تر نیست چون تازه باید با «منِ بعد از حادثه» زندگی کنی؟

راهکار:

این متن دقیقاً همان نقطه‌ای را می‌گیرد که آدم بعد از عبور از شب سخت، نه فقط شب را پشت سر گذاشته، بلکه نسخه‌ای از خودش را جا گذاشته است؛ صبح سخت‌تر است چون تازه می‌فهمی باید با آدم جدید بسازی، نه با دنیای قبلی.