هیچ عاشقانه

عاشقانه‌ای کوتاه: تو همان «هیچ» همیشگی ذهن منی:

جالب است بدانی «هیچ» گفتن در پاسخ به «به چی فکر می‌کنی» یک ریشه عصب‌شناختی دارد: شبکه حالت پیش‌فرض مغز وقتی روی کاری متمرکز نیستیم، به طور خودکار به سمت افکار اجتماعی و مرور روابط عاطفی می‌رود. پس آن «هیچ» در واقع پرمعناترین فعالیت مغزی توست که معشوق را در کانون توجه نگه می‌دارد. آیا واقعاً می‌توان به هیچ فکر کرد؟

راهکار:

این همان پارادوکس عشق است: «هیچ» چنان پررنگ می‌شود که خودِ همه چیز می‌گردد؛ انگار خلأ تنها جایی است که معشوقِ کامل در آن جا می‌گیرد. فکر نکردن به تو، خود شکلی از فکر کردن است.